მისჯილან ქარიან...

• ”მოვხატავ მთვარეზე ხელებით აკლდამებს                                                                                                            ხბზე რატომღაც ობობებს ჩხპნიან,                                                                                                         მინამულ ველებზე დაჰკიდეს ძაფები,                                                                                                                შენთვის არ მცალია,შენთვის არ მცლია.                                                                                                                      მოსწყვიტეს სიამეს წითელი ვაშლები                                                                                                                   და ჩემს გონებაში ჩაჰკიდეს კირებად                                                                                                   კირებდ მოსული ამბების ტრფიალი                                                                                                     მე შენთან მინდება,მე შენთან მინდება.                                                                                               მე გამოვაგზავნი,შენთან თანაგძნობას,                                                                                                 ასწონე სასწორზე,მძიმეა ძალიან                                                                                                           მძიმეა ძალიან ოცნების თანხვედრა                                                                                                                                                    თანხვედრა,რომლიც მუდმივად გაგთელავს.                                                                                     ნუ გადაიქცევით სწრაფებზე,სწრაფები მე მესმის რაც არის,ხომ სულ მეჩქარება                                                                                               ამდენი ატმები დაჰკრიფეს სად არის                                                                                                   აღარც მეძახის და აღარც მევალება.                                                                                                       მოდენა სიკეთის მუდმივი სალტები                                                                                                                                                                       შენთან ჩახუტებას,რომ იბრძვის ნიბლია.                                                                                                                 რამდენი ხანია არ მესადაგები                                                                                                                                                და მაინც უშენოდ აღარ შემიძლია.                                                                                                                             ყველაზე ნათელი ბნელებზე დატოვეს,                                                                                                                                                   მთვარეზე გავლით ხომ ვარსკვლავებს დათვლიან                                                                                                                        ნუ დმანანებ და ცაზე მაწუხე,                                                                                                             ცას დღეს არ სცალია,ცას დღეს არ სცალია.                                                                                                                                                                   თანმხვედრად შენ მყავდი ახლა მენანები,                                                                                                       გვირაბის ნათება ფერმკრთალად ანთია                                                                                                                            რამდენი ხანია მე შენ ვერ დამნებდი                                                                                                                                                      მაგრამ დატოვება მაინც არ მწადიან.                                                                                                     მწადიან ფიქრები შენზე გაფანტული                                                                                                   შედევრებს მკრთალად რომ გაზდევდეს ნაპირი                                                                               მოვჩხპნი,მივჩხპნი უაზრო ამინდებს                                                                                                   მე შენ არ გაგყიდი,მე შენ არ გაგყიდი.                                                                                                                                                       მინდა რომ დვტოვო უაზროდ ეს ყოფა,                                                                                                                                                                                      მითხრეს რომ სადღაც მე შეგხვდები თავიდან                                                                                   და თუ ეს მოხდება მე აღარ გადავდებ                                                                                                 მოვყვები ამინდებს უაზროს ქარიანს.                                                                                                   მოვხატავ მთვარეზე ხელბით აკლდამებს                                                                                           ხეებზე ობობებს რატომღაც ჩხაპნიან,                                                                                                   გულებით მოვურთავ შენს სარკმელს ნაპირებს                                                                                            და გტყვი რომ ჩუმად მიყვარხარ ძალიან”.